Waarom is Plume Cerise Valérie Fiala geworden ?

Waarom is Plume Cerise Valérie Fiala geworden ?

Een verandering van naam die toch wat uitleg verdient zodat je me kan begrijpen want dat is belangrijk voor mij. En om het te kunnen uitleggen moet ik wat terugkeren in de tijd.

Sinds ik klein was had ik het moeilijk om mijn plaats te vinden in het schoolsysteem. Ik heb het altijd gemakkelijk gehad om te leren en dat heeft ertoe geleid dat ik het in het middelbaar  allemaal wat liet gaan. Ik ging niet vaak naar de les (meestal met certificaat) en ik voelde me niet echt op mijn plaats op school. Eerlijk gezegd het ritme was te traag en ik verveelde me meestal.

De jaren gingen voorbij en toen moest de keuze gemaakt worden : studie in een “zekere” richting (genre ingenieur) of gaan voor mijn passie : communicatie en digitaal. In mijn familie werd deze laatste keuze eerder ijskoud onthaald toen ik aankondigde dat ik eerder naar een hogeschool (Ihecs) dan naar de universiteit wou gaan. Mijn vader zag me eerder op Solvay, mijn broers hadden beide eerder moeilijke studies aangevat (handels- en burgerlijk ingenieur) en ik sprong er dus een beetje uit met de keuze. Ik heb me toch stiekem ingeschreven op de wachtlijst van het Ihecs en een paar dagen voor het einde van de vakantie is er dan toch een plaats vrijgekomen. Ik heb dat dan zeer last minute tuis moeten aankondigen en dat is er in slecht aarde gevallen. Ik ben vertrokken uit het familiale nest en ben alleen op kot gegaan in Brussel. Ik ben niet vaak terug meer gegaan naar huis, ik voelde me er niet 100% begrepen. Nu gaat het beter, vooral omdat ik het geluk heb om een mama te hebben die in mij geloogd en me steunt in mijn beslissingen. Het was ongeveer de enige die me op het belangrijke moment van de studiekeuze steunde.

Ik volg nu dus studies in communicatie en net zoals in het middelbaar heb ik behoefte aan concrete zaken. Ik ben gepassioneerd door mijn studies maar ik heb de behoefte om het in de praktijk te kunnen omzetten en daar blijk ik ook nu weer wat op mijn honger zitten. In blokperiodes heb ik steeds zeeën van tijd omdat ik zeer gemakkelijk memoriseer en toen heb ik bij mezelf gezegd : ik weet wat ik wil , ik schrijf graag en deel graag , dus ik start mijn blog. De naam die ik toen als blogster gekozen heb , heb ik wat te snel gekozen eigenlijk. Het is niet eenvoudig en ik had geen klaar en duidelijk idee. Maar de naam die ik toen gekozen had Plume Cerise vond ik op die moment goed en ik vond dat die bij mij paste.

Maar zie nu, ik ben intussen twintig en op een paar jaar evolueer je eigenlijk wel enorm. Ik heb zes maanden in de USA gewoond en dat was een bevrijdende reis. Weg van alles wat me bezighield in België en daar heb ik mezelf beter leren kennen en heb ik me kunnen ontplooien. De blog is toen wegens geen tijd aan zijn lot overgelaten. Terug in België ben ik er opnieuw aan begonnen, maar ik was anders. Deze veranderingen laten zich overal voelen  in de onderwerpen, in de foto’s, de kleuren … overal ! En stilaan groeide er een breuk tussen die naam en wie ik zelf ben.

Intussen waren er ook twee ontmoetingen die me onderste boven gehaald hebben (in de goede zin van het woord) . Aan de ene kant is er Jacques, een gepassioneerde videokunstenaar. Hij heeft me zin gegeven om te geloven dat je alles kan realiseren in et domein waarvan men houdt. Hij heeft me doen beseffen dat alles kan, als je er maar hard genoeg aan werkt. Hij heeft me iets zeer waardevol gegeven : inspiratie .

En dan is er de tweede wel belangrijkste ontmoeting : Robin. Ik heb hem kort na mijn terugkeer in België leren kennen. Ik was een duidelijk depri na de terugkeer in de realiteit en had niet veel zin en moed om waar dan ook energie in te steken. Het enige wat telde was snel studies afmaken en ver weg van België gaan wonen. Hem ontmoeten was opnieuw ademen. Van het ene kwam het andere en we zijn sindsdien samen en het is een heel mooi verhaal. Maar het gaat verder dan een mooie love story. Zijn passie is fotografie en hij heeft besloten om daarin verder te gaan. En zo zijn we samen beginnen te werken aan de blog, we doen samen shootings. Door het zien van de evolutie van wat we samen creëren , de vooruitgang die erin zit en het feit dat we dit samen kunnen delen geeft me nog meer zin om aan de blog te werken.

Vandaag zie ik dus beter welke energie ik aan de blog wil geven, waarover ik het wil hebben en wat ik wil delen, de manier waarop ik het wil delen, de foto’s die ik visualiseer … en dat past niet meet bij Plume Cerise.

Plume Cerise paste bij mij in de periode dat ik op zoek was naar mezelf, in mijn leerproces. Valérie Fiala is een nieuwe start, er is beter over nagedacht  en het is volwassener . Een blog die op me lijkt om u een inhoud te geven die 100% bij me past.

Ik ben ervan overtuigd dat een blog er is voor de lezer, maar men moet er ook zichzelf kunnen in terugvinden, anders loopt het fout

Dus beste lezer, die er reeds altijd was of nieuwe lezer … laat ons samen aan dit avontuur beginnen

Volg:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.